کوچه ی پرستاری...پلاک 46

درختان خشک و عریان بودند، آسمان ابری شاید هم صاف و بی ابر بود. وقتی در دومین ماه سرد سال به هم ملحق شدیم و چهل و ششمین فصل کتاب عشق پرستاری را آغاز نمودیم، با هم عهد بستیم همچون درختان، سبز شویم و در لباس سفید محبت ناجیان عشق باشیم.

این وبلاگ کاری است از دانشجویان دوره 46 پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران.

تمنای وصال یار!

چهارشنبه, ۲۳ شهریور ۱۳۹۰، ۰۱:۲۳ ب.ظ
 
نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت
که جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت

تحمل گفتی و من هم که کردم سال‌ها اما
چقدر آخر تحمل بلکه یادت رفته پیمانت

چو بلبل نغمه‌خوانم تا تو چون گل پاکدامانی
حذر از خار دامنگیر کن دستم به دامانت

تمنای وصالم نیست ، عشق من بگیر از من
به دردت خو گرفتم نیستم در بند درمانت

امید خسته‌ام تا چند گیرد با اجل کشتی
بمیرم یا بمانم پادشاها چیست فرمانت ؟

چه شبهایی که چون سایه خزیدم پای قصر تو
به امیدی که مهتاب رخت بینم در ایوانت

دل تنگم حریف درد و اندوه فراوان نیست
امان ای سنگدل از درد و اندوه فراوانت

به شعرت شهریارا بیدلان تا عشق میورزند
نسیم وصل را ماند نوید طبع دیوانت
                                                                       
                                                                      استاد شهریار
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۰/۰۶/۲۳
دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران

نظرات  (۴)

omidvaram lezat bebarid!

goftam sheri az shahreyar dar veblog kame

omidvaram tarafdarash kam nabashan!
مرسی،لذت بردیم...شهریار زندگی قشنگی داشته،شاید سخت ولی پر از عشق بوده!
من شعری که واسه مادرش گفترو خیلی دوس دارم...


ممنونم اره شعری که واسه مادرش گفته خیلی زیباست من عاشقشم
شهریارا قلم از خواجة شیراز بگیر تا ورق، رشک گل و لالة دلکش باشد
خدایی شهریار کار درسته
به روزیم
خیلی زیبا بود مرسی

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی